فاتولز - جدیدترین ابزار رایگان وبمستر
[Avaye Golpa] The Monarch  Avaz in Iran - گلهای غربت 4 با صدای استاد گلپایگانی

گلهای غربت

گلهای غربت 4 - اشک حسرت

خواننده: استاد اکبر گلپایگانی _ آهنگ و تنظیم: محمد حیدری _ ترانه: هما میرافشار _ نوازندگان: محمدحیدری (سنتور)،شهرام فسازاده (ویولن)،علی توللی (ضرب) _ اشعار متن برنامه: عماد خراسانی،کلیم کاشانی،صباحی بیدگلی،علی اطهری،حافظ _ گوینده: مولود زهتاب

این اثر زیبا از بهترین و جاودان ترین آثار استاد گلپاست.ترانه،اشعار متن برنامه و غزل آواز همه از جذابیت خاصی برخوردارند.خود من هر گاه این اثر دلنشین را گوش می کنم واقعا چنان غرق در اشعار زیبا و آوای ملکوتی و حزن انگیز استاد گلپا می شوم که انگار فارغ از این دنیای مادی هستم و به عالم معنویت و عشق (که ودیعه ایست الهی) سیر می کنم...اما مولود زهتاب برنامه را چنین آغاز می کند:

عمـر آن بود که در صحبـت دلـدار گذشت                  حیف و صد حیف که آن دولت بیدار گذشت

آفـتــابــی زد و  ویــرانـه دل روشـن کـرد                  لیک افسوس چه زود از سر دیوار گذشت

خیـره شد چشـم دل از جلوه مستـانه او                   تا زدم چشـم به هم مهـلت دیـدار گذشت

پس از این دکلمه،استاد گلپا ترانه اشک حسرت (عجب عمر را تموم شد) را در دستگاه شور،آواز(مایه) دشتی اجرا می کند.در حالی که نوای سنتور و ویولن و ضرب گرمابخش برنامه است زهتاب دیگر اشعار متن برنامه را چنین دکلمه می کند:

 ای خرم از فروغ رخت لاله زار عمر                     بازا که ریخت بی گل رویت بهار عمر

بی عمـر زنـده ام من و زین بس عجـب مدار

روز فـراق را که نهد در شمار عمـر

________________________________________

بـد نــامی حـیــات دو روزی نبـود بـیـش                     آن هم کلیم با تو بگویم چه سان گذشت

یک روز صرف بستن دل شد به این و آن                      روز دگـر به کنـدن دل ز این و آن گذشت

***

 مـگـذار که دور از رخـت ای یـار بمیـرم                      یــک ره بـگــذر بــر مـن و بـگــذار بـمیـرم

 مـردن بـه قـفــس بـهـتــر از آن اسـت                      کـه در بـاغ از طعنه مرغـان گرفتار بمیرم

 هر مشکلی آسـان شود از مستـی و                      ترسم خالی شود ساغر وهوشیار بمیرم

 گفتی به تو گر بگذرم از شـوق بمیری                      قـربــان ســرت ، بـگــذر و بـگــذار بـمیرم

***

زان روز که دل در خم گیسوی تو بستیم                    از محـرم و بیـگـانه به یـک بـار گسسـتیم

از ما سخنی جز سخن عشــق مپرسید                    زان روی که سـودا زده ی عهـد الستـیـم

***

حالا استاد گلپا این غزل زیبا را با آوای جان سوزش طنین انداز می کند:

نماز عشق

   شـوری نمـانـده تـا که بـه می خـانه رو کنم

                                                                  بـا جــام می دوبــاره ز دل گفـتــگـو کـنــم

   سـر زد سپــیـــده از شـب موی سـیـاه من

                                                                   تا آن که من به خـون دل خود وضـو کـنـم

   کـو قبلـه گـاه روشـن چشـمــان عاشقــت

                                                                    تا در نمـاز عشــق بـه سـوی تو رو کـنـم

   زان راهـبـــان راه مـحـبـــت یـکـی نـمــانـد

                                                                    یـاران رفـتـه را ز کـجـا جـسـتـجــو کـنـم

_______________________________________

بس کـه می ترسـم از جدایـی ها                               مـی گـریـــزم ز آشـنـــایـی ها

دلی از سنگ خاره خواهم ساخت                               کـه نـرنـجــد ز بـی وفـایـی ها

 

نوشته شده در تاریخ شنبه 5 آذرماه 1384

+ نوشته شده توسط علی شریفی در یکشنبه ششم فروردین 1391 و ساعت 13:57 |